ارسطو/علمالاجتماع/«بصیرت»
برداشت
آزاد
• این، ادامه نقل تحقیق امیل دورکیم در افکار منتسکیو، و مضامین ارسطویی در اندیشه اوست...
• ارسطو در کتاب «سیاست» و «اخلاق نیکوماخوسی»، بخشهایی از نظریات جامعش در باب ماهیت انسان و دولت را آورده است.
• علوم سیاسی، علوم اخلاقی یا عملی هستند که موضوع آن، خیر غایی انسان (سعادت=Eudaimōn) است. مفهوم سعادت، متکی بر ماهیت و کارکرد هستی انسان است.
• اخلاق و سیاست و علمالاجتماع، از سنخ علوم عملیاند. علوم عملی (فرونسیس=phronēsis)، نه از سنخ علوم نظریاند (اپیستمه=epistēmē) که مرتبط با حقایق غایی فیزیکی، ریاضیاتی یا متافیزیکی باشند، و نه از سنخ علوم تکنیکیاند که بر خلق و ساختن ابژههای فیزیکی هنر یا کار تمرکز کنند.
• اخلاق و سیاست و علمالاجتماع، از سنخ «بصیرت» هستند. چنین «بصیرت»ی، بیش از آن که با اندیشه به دست آید، بایستی با ممارست و تمرین در زندگی خوب و خصوصاً اقدام سیاسی خیر و خلق قانون نیکو پیگیری گردد.
• بر خلاف دیگر موجودات زنده طبیعت، کارکرد غایی و هدف انسانها، داشتن زندگی با «بصیرت» و سعادت است؛ زندگی فضیلتمندانه و زیست عقلانی در درون پولیس. پس به این معنا، اخلاق و سیاست و علمالاجتماع، تاج علوم و دانش است.
